Денеска Тетово го прославува чуварот на Тетовското Кале (Балтепе) – Св. Атанасиј Велики

Денеска тетовчани традиционално патот ги води кон Тетовското Кале – Балтепе каде се слави и прославува денешниот празник Св. Атанасиј Велики (зимски).

Традиционалните собиранки во дворот на црквата Св. Атанасиј на Балтепе кои децениски се чуваат како обележје на денешниот празник и утринава можат да се забележат, а луѓето се потсетуваат на времињата кога во овој дел од месецот на Балтепе имало снег до над колена или за подготовките кога луѓето тргнувале пеш кон Балтепе во раните утрински часови само за да се фати место во дворот каде што се распостелува софра и така секое друштво составено од десетина и повеќе луѓе до доцните вечерни часови прославува.

Ваквата повеќедецениска традиција на чествување и прославувње на празникот Св. Атанасиј на Балтепе се одржува и пренесува низ генерации па така на Тетовско Кале денеска можете да видите друштва на луѓе од 7 до 77 години.

Свети Атанасиј Велики, архиепископ Александриски

Роден во Александрија во 296 година. Од детството наклонет кон духовниот призив. Беше ѓакон кај архиепископот Александар, и го придружуваше својот архиепископ на Првиот Вселенски Собор во Никеја. На овој Собор многу се прослави со неговата ученост, благочестие и ревност за Православието. Многу придонесе за побивањето на Ариевата ерес и за утврдувањето на Православието. Го напиша Символот на Верата кој на Соборот беше усвоен. По смртта на Александар, свети Атанасиј беше избран за архиепископ Александриски. Во архиепископскиот чин остана над четириесет години, иако не беше цело време на архиепископскиот престол. Речиси сиот живот беше гонет од еретиците. Од царевите најмногу го гонеа: Констанциј, Јулијан и Валент; од епископите Евсевиј Никомидиски со уште мнозина други; а од еретиците Ариј и неговите следбеници. Беше принуден да се крие од гонителите дури и во бунар, во гроб, по приватните куќи, по пустините. На двапати бегаше во Рим. Едвај недолго пред смртта едно време проживеа мирно како добар пастир сред своето стадо, коешто вистински го љубеше. Мал е бројот на светителите што се толку клеветени и толку злосторнички гонети како светиот Атанасиј. Но, неговата голема душа најпосле излезе победоносна од сета таа долготрајна и страшна борба. За совет, утеха и морална потпора често одеше кај свети Антониј, кого го почитуваше како свој духовен отец. Човекот којшто ја формулираше најголемата вистина мораше и да пострада за таа вистина, додека Господ не го упокои во своето Царство овој Свој верен раб, во 373 година.