Драматично ширење на заразата кај добитокот: 10.000 овци изумреа од овча чума во 64 жаришта, сточарите бараат одговори и помош
Македонското сточарство се соочува со сериозен удар откако овчата чума зеде загрижувачки замав низ повеќе региони во земјата. Според последните официјални податоци од надлежните институции, досега се потврдени вкупно 64 жаришта, а бројката на угинати и евтаназирани овци достигна околу 10.000 грла.
Оваа состојба отвора сериозен револт кај фармерите и дилеми во јавноста за тоа дали ресорните служби задоцнија со имплементацијата на превентивните и рестриктивните мерки за сузбивање на епидемијата.
Истокот е најголемо жариште на заразата
Епидемиолошката мапа покажува дека најкритична е состојбата во Источниот Регион, каде што се лоцирани дури 50 од вкупните жаришта. Во Североисточниот Регион се регистрирани седум, во Вардарскиот шест, додека едно активно жариште е евидентирано и на подрачјето на Скопскиот Регион.
Анализите на ветеринарните служби покажуваат дека еден од клучните фактори за брзото пренесување на вирусот било стрижењето на овците со опрема и ножици кои претходно не биле соодветно дезинфицирани.
Серафимовски: Состојбата се следи, обезбедуваме вакцини и исплата на штетите
Министерот за земјоделство, шумарство и водостопанство, Борче Серафимовски, уверува дека ситуацијата е под постојан мониторинг и апелираше до сточарите за максимална дисциплина, изолација на сомнителните животни и редовна дезинфекција.
„Институциите веќе преземаат чекори за набавка на вакцини преку Европската комисија, Република Турција и ФАО. Сепак, самата набавка не значи автоматска имунизација – одлуката за евентуална вакцинација ќе се донесе исклучиво по детална стручна процена на ризиците и економските последици по извозот“, појаснува Серафимовски.
Тој потврди дека сите погодени сточари ќе добијат државно обесштетување според веќе утврден модел на Агенцијата за храна и ветеринарство (АХВ), за што во тек се финансиските подготовки.
Тежок удар врз фармерите: Шест месеци забрана за нов сточен фонд
И покрај најавите за финансиска помош, загубите за македонските фармери се огромни. Дополнителен проблем за нивната егзистенција претставува ригорозниот ветеринарен протокол според кој на одгледувалиштата каде што е регистрирана болеста им се забранува внесување на нов сточен фонд во период од најмалку шест месеци.
Македонските институции се во постојана координација и со ветеринарните власти од Србија и Грција, каде што исто така се следат движењата на сродните заразни болести кај животните (како сипаниците кај овците). Сепак, со оглед на размерите на штетата, останува отворено прашањето дали институционалниот одговор беше соодветен на брзината со која заразата се прошири на теренот.